Document Type : Scientific Research
نتایج نشان میدهد ارزشهای فضایی و چیدمان فضا در قسمتهای مختلف خانه، تفاوتهای اساسی دارد، بهطوریکه ساختارمندی و انسجام اجتماعی را بهشدت تحت تاثیر قرار میدهد. درنتیجه، لزوم توجه به تغییرات و پیامدهای حاصل از توسعۀ از جنبۀ کالبدی و عملکردی، برای افزایش ویژگی اجتماعپذیری مشهود و ضروری است. سنجش میزان اجتماعپذیری در خانه، شناخت بستر اجتماعی آن و عوامل مؤثر در کیفیت اجتماعی آن، با تحلیل ساختار، هم پیوندی، انسجام خانه در اولویت قرارداد جنبههای کالبدی-عملکردی انجامشده است. در این پژوهش خانههای قدیمی و بومی در دو شهر اصفهان و یزد بهعنوان نمونههای موردی موردمطالعه و بازکاوی قرارگرفته است. این نمونههای موردی بدینجهت برگزیدهشده است در ادامه با عبور از مقادیری چون داشتن فضاهای اصلی، یک و چند حیاطه بودن و دو اقلیم متفاوت از هم به بررسی درروش پیکرهبندی پرداختهشده است. نتایج حاکی از آن بود که خانههای سنتی درزمینه دسترسی بصری؛ دارای سلسلهمراتب بالا، از جنبه نظر دسترسی فیزیکی؛ دارای عمق بیشتر است. همچنین خوانایی، با افزایش فضاها کاهشیافته که با دسترسی دادن فضاها به حیاط خصوصی، بهعنوان شاخصهی بیرونی، خوانایی را به حداکثر خود رسانده. محرمیت و اصل سلسلهمراتب از اهمیت بالا برخوردار است. در ازای نداشتن حیاط خصوصی، فضایی مستقل از خانه به ساکنین ارائه میشود؛ پسازآن با کمک روش پیکرهبندی فضایی و نرم افزار مربوطه به سعی شد اپارتمانهایی با ساختارهای امروزی، بهگونهای طراحی شوند که تمامی این اصول را در یک چهارچوب از تعادل قرار دهند.