پدیدارشناسی خانه‌های قاجار تهران با تمرکز بر روش‌شناسی ون منن

نوع مقاله : علمی ترویجی

نویسنده

هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی(ره)

10.22034/(jrupa-ei).2021.269883.1059

چکیده

آنچه که در مقاله حاضر قابل بررسی است، شناسایی ارزش های نهان خانه های قاجاری تهران با استفاده از روش ون-منن است. موضوع پژوهش، عدم پاسخگویی به برخی نیازهای روحی مردم در معماری امروز است. در معماری گذشته فضاهایی یافت می‌شد که تاثیر معنایی مثبتی برای مردم داشته است. اینکه چه ادراکی از این فضاها در تعامل میان مردم و مکان سکونت در ایران بسیار کم کارشده است. این پژوهش در پی آن است که با پاسخ گویی به سوال چگونگی شناسایی ارزش‌های نهفته در خانه‌های قاجاری تهران با تمرکز به روش‌شناسی ون‌منن، نیازهای روحی مردم در معماری امروز را پاسخگو باشد. هدف اصلی پژوهش دستیابی به ابعادی از تجربه حضور مردم در خانه قاجاری بر آمده از پدیدارشناسی است. این پژوهش به شیوه‌ی پدیدارشناسی بر پایه‌ی روش کیفی استوارو روش تحلیل داده‌ها، روش ون منن است. مطالعه‌ی اسنادی و کتابخانه‌ای بنیان تحلیل و دو پرسش اصلی انجام می‌شود: یکی مبتنی بر اینکه در همان لحظة بودن در مکان، احساس افراد چه بوده است؛ و مبتنی بر چگونگی این تجربه و تعامل فرد به اجزای محیط. پرسیده شد. محل های انتخاب شده ادر پژوهش هشت خانه از معماری قاجاری است.خانه‌ها شامل خانه امام جمعه، خانه هدایت‌،خانه رضاخان، خانه انیس الدوله، خانه کوچه هفت تن، خانه رهاوی، خانه فیروزکوهی و خانه مشیرالدوله پیرنیا است.در این روش پس ازشناسایی مضامین، با پیگیری مصاحبه با مشارکت کنندگان، آن‌ها مورد تامل قرار می‌گیرند و به این ترتیب درون‌مایه‌های اصلی کشف می‌شوند. نتیجه ای که می‌توان از یافته‌های این تحقیق گرفت، میزان کارایی خانه در رفع نیازهای روحی و عاطفی مردم در خانه است. نتایج به دست آمده از مصاحبه‌نامه‌ها باعث کشف معنای این مکان‌های معمارانه در بستری از عوامل مثبت روانی و در تعادل نزدیک با افراد شد. این معانی شامل انفصال، نشاط، پیوند با محیط، آزادی خیال و فراغت کالبد و آرامش می‌باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Phenomenology of Tehran's Qajar Houses focusing on Van Menen's methodology

نویسنده [English]

  • kiyanoosh hasani
چکیده [English]

What can be examined in this paper is identifying the hidden values of Tehran's Qajar houses using van-menen method. The subject of the research is the failure to meet some of the mental needs of people in today's architecture. In past architecture, spaces were found that had a positive meaning for people. What perception of these spaces has been very little in the interaction between people and the place of residence in Iran. This research seeks to answer the mental needs of people in today's architecture by answering the question of how to identify the values embedded in Tehran's Qajar houses by focusing on van Menen's methodology. The main purpose of this research is to achieve some aspects of the experience of people's presence in the Qajar house based on phenomenology. This research is a phenomenological study based on robust qualitative method and data analysis method is Van Menen method. Documentary and library-based study is analyzed and two main questions are carried out: one based on what people feel at the same moment in the place, and based on how this experience and the individual interacts with the components of the environment. Asked. The selected places of research are eight houses of Qajar architecture. The result of this study is the efficiency of the house in meeting the mental and emotional needs of people at home. The results of interviews led to the discovery of the meaning of these architectural places in a bed of positive psychological factors and in close balance with individuals. These meanings include dissection, vitality, connection with the environment, freedom of imagination and leisure of body and tranquility.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Phenomenology
  • Max Van Menen
  • Qajar Houses
  • Qajar Architecture
  • Meaning of House